Samochód zostawiliśmy w miejscu oznaczonym na mapie jako Rzeki, w okolicy Lubomierza, gdzie bez problemu można zaparkować (oczywiście, jeżeli zjawimy się tam w rozsądnej godzinie). To wygodny punkt startowy, bo od razu wchodzi się na dobrze oznakowany szlak prowadzący w stronę Jasienia.

Praktycznie też od samego początku, towarzyszą nam piękne widoki.

Trasa jest bardzo przystępna. Jest tylko kilka fragmentów, które są bardziej strome. Jeden odcinek prowadzi też długim, wyschniętym „korytem” rzeczki – która pojawia się tam przy dużych opadach/topnieniu śniegu.

Reszta trasy jest naprawdę przyjemna.

Dość szybko docieramy do pierwszej polanki, na której można sobie usiąść i delektować się widokami (albo przyniesionymi smakołykami). To nie ostatni taki piękny postój.

Miznówka (865 m n.p.m.) to niewielki, zalesiony szczyt, przez który prowadzi szlak na Jasień. Choć nie oferuje widoków, stanowi charakterystyczny punkt orientacyjny na trasie. Podejście w jego rejonie jest łagodne, a las wokół tworzy przyjemny, kojący klimat typowy dla Beskidu Wyspowego.

Na szczycie Jasienia nie zatrzymaliśmy się na długo. Tutaj natomiast… spędziliśmy godzinę patrząc się przed siebie. Widok przepiękny. Nawet Tatry się nam pokazały tego dnia.

Po zejściu ze szczytu dotarliśmy na Kutrzycę, gdzie znajduje się urocza, klimatyczna kapliczka. Lubię takie momenty na szlaku — niby to tylko niewielki obiekt, ale od razu człowiek się zatrzymuje, patrzy wokół, docenia miejsce.

To też był nasz ostatni punkt na trasie, wróciliśmy tą samą drogą.

Jasień to świetny kierunek na rodzinną wycieczkę — nie za trudny, pełen pięknych widoków i takich małych „smaczków” jak kapliczka na Kutrzycy czy polanka za Przełęczą Przysłówek. Polecam każdemu, kto chce złapać oddech i poczuć góry bez tłumów i wielogodzinnej wspinaczki.

Tutaj wersja YouTube: